Title :: Embrace My Love…..
Author :: zime_ii
Paring :: TOP x GD
Genre :: NC-17
{2/2}
“ อื้อออ เดี๋ยวก่อนเทมโป้ ”
ควอนลีดเดอร์ใช้มือเรียวดันแผงอกของผู้ชายร่างสูงตรงหน้าไว้
…อย่าเพิ่งเซ้ ฉันยังไม่ได้ตั้งตัวเลย…
…อีกอย่าง นายยังไม่ได้ตอบฉันเลยนะ ว่านายโกรธฉันรึเปล่า….
“ นายโกรธฉันรึเปล่า ” ริมฝีปากแดงระเรื่อเอ่ยคำถามที่ต้องการรู้เบาๆ
ลมหายใจร้อนอ่อนๆ ของชายตรงหน้ารินลดจมูกเล็กๆ ของเค้า กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ คลออยู่ในบรรยากาศ
นาย….ทำฉันหวั่นไหวจริงๆ เลย
…..จะกี่ครั้ง กี่ครั้งก็ไม่รู้สึกชิน…..
“ นายว่าไงนะ ” เทมโปแสร้งว่าไม่ได้ยิน เค้าก้มหน้าลงไป ให้ระดับหูอยู่ใกล้ริมฝีปากน้อยนั่นมากขึ้น
จียง เหลือบมองคนข้างๆ อย่างอายๆ
…นี่นายจะมาไม้ไหนอีกวันนี้….
“ นายโกรธฉันรึเปล่า ”จียงเอ๋ยคำถามนั้นอีกครั้งใกล้ๆ หูของเทมโป
“โกรธเรื่องอะไรล่ะ” คนร่างสูงยังคงแกล้งทำเป็นไม่รู้
….ก็เรื่องที่ฉันผิดนัดไงเล่า นายก็รู้อยู่แล้วนี่นา ทำไมจะต้องแกล้งกันด้วย…
“ ก็เรื่องที่…. ”
“ ที่วันนี้ฉัน…..ฉันผิดนัดอ่ะ ”
จียงเอ่ยเสียงหวานเป็นคำตอบให้เทมโป้รับรู้ ก่อนที่จะหันไปมองหน้าเทมโปตรงๆ
“ อ้อ…. ”
“ โกรธสิ ”
=_____+; …….แล้วมันจะถามตูเพื่อ….
“ นายก็รู้อยู่แล้วนี่นา แล้วทำไมจะต้องให้ฉันพูดอีกอ่ะ ” จียงค้อนเทมโป้เล็กๆ มือน้อยใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบเข้าที่แผงอกคนตรงหน้า
“ นี่…”
“ ฉันกำลังโกรธนายอยู่นะ ” เทมโป้คว้าเอากำปั้นน้อยนั้นมากุมไว้ ก่อนที่จะส่งเสียงเข้มนั้นขู่คนตัวเล็กตรงหน้า
.
….ฉันไม่ยอมนายง่ายๆ หรอกจียง คราวนี้นายต้องถูกลงโทษซะบ้าง….
“ เทมโป้อ่า~~ ” คนตัวเล็กเรียกชื่อคนตัวใหญ่อย่างเคยปาก
….เออน่า รู้อยู่แล้วล่ะคุณสามี ….
“ แล้ว…..แล้วฉันจะต้องทำยังไงล่ะ นายถึงจะหายโกรธ ”
สิ้นสุดปัญญา สุดท้ายก็ถามมันเอาโต้งๆ อย่างนี้ล่ะวะ
.
.
….
……
“ เรียกฉันว่า ฮยอง ” เทมโปมองตาคนตัวเล็ก แล้วออกคำสั่งเด็ดขาด
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก~~ ไม่เอาอ่ะเทมโป้…..
ทำไมต้องให้เรียกว่า ฮยองด้วยอ่ะ
บอกตามตรง เวลาที่อยู่ด้วยกันส่วนตัว เค้าไม่เคยเรียกเทมโป้ว่าฮยองเลย
ไม่รู้สิ ไม่อยากเรียก มันเขินน
มันรู้สึกแปลกๆๆ อ้ายยย ไม่เอาอ่ะ เทมโป ขอใช้ตัวช่วยได้ม้าย~~~
“ เทม~~~ ” ร่างบางพยายามส่งสายตาอ้อนวอนสุดชีพ
แต่ดูเหมือนว่าสามีหน้าเข้มจะไม่มีให้ต่อรองแม้แต่น้อย
“ ไม่ทำไม่ได้หรอ ” อีกครั้งที่ส่งสายตาอ้อนวอน
…เชื่อสิว่าไอ้เทมโป้มันต้องแพ้สายตาของกุแน่…
“ งั้นฉันกลับบ้านแม่นะ ”
……แป่ววว~~……
เฮ้ยยย เล่นแบบนี้ไม่เอาอ่ะ ไม่ได้ดิ ควอนจียงทำไม่ได้….
แต่มีด้วยหรอ อะไรที่ควอนจียงทำไม่ได้…..
จียงมีความสามารถรอบด้านไม่ใช่หรอ….
เออออ มีว้อยยยยยยย~~~~~~
แต่ในที่สุดก็
“ ฮยองง~~ ” จียงเอ๋ยคำสั้นๆ นั้นใต้ผ้าห่มอย่างเบาที่สุด
ท่องเข้าไว้ลูกแม่จียง จียงท่องเข้าไว้
ด้านได้ อายอด ลูก~~~~~~~
“ นั่นบ้านนายเรียกว่าพูดหรอจียง ฉันว่าบ้านฉันมันเรียกพูดในใจมากกว่ามั้ง ”
เทมโป้ก้มลงกระซิบข้างหูคนตรงหน้า ลมหายใจร้อนที่ปะทะใบหูของคนร่างบาง ทำให้เทมโป้รับรู้ได้แล้วว่า
ลูกแกะตรงหน้าเริ่มอ่อนระทวยเพราะหมาป่าตัวนี้แล้ว
=____________________________________=;
เอากับมัน ไอ้สามีผู้น่ารัก แกล้งกันนี่มันสนุกนักใช่ไหม ก็ได้ เดี๋ยวแม่จัดให้เต็มสตรีมมม
“ ฮยองง ท๊อปฮยองงง ทีโอพีฮยองง ซึงฮยอนฮยองง เทมโป้ฮยองง พอจายยม้ายยย ไอ้คนบ้า ”
จียงลุกขึ้นออกจากผ้าห่มแล้ว ตะโกนอย่างเสียงดัง ก่อนที่จะทำหน้าบูด แล้วลงมาในผ้าห่มอีกครั้ง
การกระทำแบบนั้น เลยเรียกเสียงหัวเราะให้คนร่างสูงไม่น้อย
…..เวรรเอ้ยย นี่กุทำห่าอะไรลงไปว่ะเนี่ย….
….ฮ่าๆๆๆๆๆ น่ารักชมัดเลย ให้ตายสิ….
เทมโป้แทบจะอดทนกับท่าทางที่จียงทำเมื่อกี้ไม่ไหว เค้าเลยดึงหมวกไหมพรหมของจียงลงมาปิดตา ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปหอมเอาตรงดวงตาของคนตัวเล็กฟอดใหญ่ แล้วพูดเบาๆ ว่า
“ ก็แค่นั้นแหละ จียง…อ๊า~~~ ฉันรักนายจังเลย ”
…….อ่อกกกกกกกก…….
ควอนจียงขอเป็นลมตรงนี้ได้มั้ยทุกคน
“ ไอ้บ้า เทมโปอ่ะ ”
จียงดึงหมวกขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าเนียนสีแดงที่แดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศ พร้อมๆ กับเอามือทุบไปที่อกกว้างเบาๆ
“ บ้า อะไรล่ะ ก็พูดแบบนี้อยู่ทุกวัน ”
เทมโป้ตอกย้ำเข้าไป ให้เขินเข้าไปอีก
…ยิ่งเห็นจียงอายหน้าแดง ขนาดนี้แล้วยิ่ง เฮิ่มมม…
“ งั้นวันนี้ เรา…. ”
เทมโปก้มลงไปหาคนตัวเล็กข้างล่างอีกครั้ง
เรา….เราอะไร….พูดดีดีนะว้อยย ไอ้เทมโป้
“ เรา….. ”
“ เรามาเมคเลิฟกันเถอะ ”
อ้ากกกกกกกกกกกก ไอ้หน้าด้านนนนนนนนน
~
~
~
~
~
~
“ อื้ออออออ~~~~~~ ”
เทมโป้ ถอนริมฝีปากของจากร่างบาง เมื่อรู้สึกว่าร่างบางเริ่มหายใจไม่ทัน จูบจากริมฝีปากบางทำให้ร่างสูงเคลิ้มไม่น้อย ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่เริ่มต้น แต่มารู้อีกทีตอนนี้ทั้งคู่ก็แต่งกายประจำตัวด้วยชุดวันเกิดซะแล้ว
สองขาที่พันเกี่ยวกัน อวัยวะทุกส่วนที่สัมผัส
มันช่างง……เย้ายวนจริงๆ
“ อ๊า~~ จียง ” ร่างสูงประทับจูบหนักอีกครั้ง เล่นเอาคนตัวเล็กไม่ทันตั้งตัว แต่เค้าก็ตั้งรับจูบนั้นได้ดี
….เค้าชอบ….
…..ชอบให้เทมโป้เป็นฝ่ายจูบก่อนแบบนี้…..
…..มันให้ความรู้สึก….
….รู้สึกว่าตัวเค้ามีสเน่ห์….
ความหวานในโพรงปาก ต่อให้ลิ้มรสยังไงก็ไม่รู้จักหมด เทมโปถอนจูบออกมา แล้วเริ่มระดมจูบที่อื่นบ้าง คนตัวเล็กเลยได้แต่ครางเบาๆ กับการกระทำนั้น ทุกส่วนของร่างกาย ในตอนนี้ ไม่มีส่วนไหนแล้วที่เทมโปจะไปไม่ถึง
“ อื้อ~~~~ อ๊า~~~~ เทมโป้~~ ”
สัมผัสจากสิ่งที่เรียกว่าลิ้น ให้ความรู้สึกเปียกชื้นไปหมด เทมโป้ก้มลงจูบที่ซอกคอขาว ละขึ้นไปที่ติ่งหู เม้มเบาๆ ให้เกิดสีแดงก่อนกลับลงมาที่ซอกคออีกครั้ง จากนั้นก็กลับขึ้นไปตอกย้ำความหวานที่ริมฝีปาก ลิ้นที่ใช้รุกทั่วร่างกาย กลับมารุกในโพรงปากอีกครั้ง ร่างบางเองก็คงไม่ยอมที่จะให้ลิ้นหนานั้นลิ้มรสอยู่ฝ่ายเดียว เลยส่งลิ้นบางเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วย
เมื่อรู้สึกว่าอีกฝ่ายหายใจไม่ทัน ร่างสูงจึงถอนริ้มฝีปากออก ก่อนที่จะยื่นลิ้นออกมาน้อยๆ เพื่อเป็นการส่งสัญญาณว่า เค้าต้องการคนตัวเล็กแค่ไหน ร่างบางรับรู้ความรู้สึกของคนตรงหน้า หายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะส่งลิ้นบางออกมา
สองปลายลิ้นดุนกันอยู่ภายนอกริมฝีปาก
ร่างบางสั่นไปทั้งตัวเพราะความหวานที่อีกฝ่ายมอบให้ แต่ก็ยินยอมให้ผู้เชี่ยวชาญตรงหน้าลิ้มรสเต็มที่
ก็บอกแล้วไง ว่าสัญชาตญาณมันเต็มตัว…..
“ เทมโป้ ฉันไม่ไหวแล้ว ” จียงหันหน้าหนีริมฝีปากหนานั้นเมื่อได้จังหวะ ก่อนหายใจหอบอย่างหนัก
“ อื้ออออ จียง ฉันก็ไม่ไหวแล้ว~~~ ”
ถึงแม้ว่าคนร่างสูงจะพูดอย่างนั้น แต่ก็ไม่ได้จะมีท่าทีว่าจะหยุดสักน้อย กลับดำเนินกิจกรรมในที่ร่มนั้นต่อไป
มือน้อยที่ลูบไล้ไปตามตัวของเค้า ยิ่งเป็นเหมือนพลังงานให้เค้าดำเนินภาระกิจต่อไป
ร่างสูงส่งมือหนาไปสัมผัสส่วนนั้นของคนตัวเล็ก ก่อนที่จะรูดมันขึ้นลงอย่างเบามือ
เหมือนเป็นการจุดไฟให้คนตัวเล็ก ร่างเล็กแอ่นตัวขึ้นเพราะการกระทำนั้น ก่อนจะซี้ดปากเพื่อบรรเทาอาการนั้น สองมือที่ลูบไล้แผงอกของคนตรงหน้า เกร็งจนเกิดความรู้สึกอยู่ไม่สุข
ร่างบางจึงส่งมือบางให้ไปบ้าง จุดอ่อนของเทมโป้ อยู่ตรงไหนเค้ารู้ดี มือบางกระทำตามอย่างที่มือหนาทำ ก่อนที่จะดึงเอาส่วนนั้นมาใกล้กับช่องทางของตัวเอง บอกคนตรงหน้าให้รู้ ว่าเค้าพร้อมแล้วนะ
“ จียงอ๊า~~~ นาย…นายพร้อมแล้วนะ ”
“ อะ…อื้มมม…. ”
ร่างสูงเอ๋ยถามคนร่างเล็กเป็นคำสุดท้าย ก่อนจะจับตัวร่างเล็กหันหลังเพื่อกิจกรรมต่อไป
“ อ๊า~~~~ จียง นายรู้สึกดีใช่มั้ย ”
“ อ่า…ช้าๆ ก่อน เทมโป้~~~ ”
มือหนาจับเอวบางแน่นก่อนที่จะสวมสิ่งแปลกปลอมเข้าร่างกายของคนเอวบาง ร่างบางร้องขอให้ช้าหน่อย
ร่างสูงก็ว่าง่ายตามนั้น ความรู้สึกบีบรัดทำให้เค้าอยากจะเคลื่อนที่มันไวไว แต่ก็กลัวร่างบางจะเจ็บ เค้าจึงต้องเริ่มจากช้าๆ
แล้วจึงเริ่มที่จะเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางของทั้งสองดังสลับเป็นระยะๆ แต่เสียงดังของผิวหนังที่เสียดสีกันกลับดังอย่างสม่ำเสมอ
จากสโลวี่ เป็นร็อคแอนด์โรล~~~
“ อ๊า~~~~~ ”
“ อื้ออออ~~~~~~~~ ”
“ อ้า~~~~~~ ”
“ อีกนิดเดียว จียง อีกนิดเดียว~~ ”
ร่างสูงก้มลงไปเอ๋ยข้างหูคนเบื้องล่าง คนร่างบางใช้ริมฝีปากเม้มปลอกหมอนเน้น มือทั้งสองทึ้งผ้าปูที่นอนอย่างอดกลั้น เค้าพร้อมที่จะปล่อยมันออกมาแล้ว
…..อีกนิดเดียวนะ เทมโป้……
ร่างสูงจับคนตัวเล็กหันหน้านอนหงาย โดยที่ไม่ให้ส่วนนั้นหลุดออกจากกัน มือหนายกสองขาเรียวขึ้นสูง ก่อนๆ เร่งจังหวะสุดท้ายอีกครั้ง
“ อ่ะ…ทะ…เทม ….โอ้ยยย ฉันเจ็บ ”
ร่างบางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด มือน้อยควานหาผ้าห่มมาบังหน้าตัวเองไว้
ก็ไม่อยากให้คนตรงหน้าเห็น ถึงเจ็บแต่ก็อยากให้คนตรงหน้ามีความสุข
“ อ๊า~~~ นายสุดยอดเลยจียง ”
ร่างสูงเร่งจังหวะสุดท้าย กระตุกสองสามครั้ง ก่อนจะปล่อยความหวานทั้งหมดสู่ร่างกายของจียง
พร้อมๆ กับที่ร่างบางก็ปล่อยความหวานนั้นออกมาเหมือนกัน
ร่างสูงขยับตัวออกจากร่างบาง แล้วก้มลงทำความสะอาดให้คนตรงหน้า
จียงที่เพิ่งสงบจากศึกเมื่อครู่ แอ่นตัวรับอีกครั้ง
ลิ้น..ของนาย ….หวานเหลือเกิน
ไม่สามารถบรรยายได้จริงๆ ความรู้สึกแบบนี้ ที่รู้กันแค่สองคน…..
เทมโป้นอนลงข้างๆ คนตรงหน้า ก่อนขยับร่างบางให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด
รัก…รักมากมายเหลือเกิน
รักทั้งตัว รักทั้งใจ รักทุกอย่างที่เป็นควอนจียง….
“ แปลกวันนี้ไม่เห็นขออีกรอบ ” ร่างบางหลับตาในอ้อมกอดของเทมโปแล้วเอ๋ยออกมาเบาๆ
“ อยากได้อีกรอบงั้นหรอ ” เสียงทุ้มพูดเบาๆ เหนือหน้าผากของร่างบาง แถมหอมเข้าให้อีกฟอดใหญ่
วันนี้แค่นี้ก็พอ วันนี้จียงเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว พรุ่งนี้จียงมีงานแต่เช้า เดี๋ยวจะไม่ไหวกันพอดี
“ บ้า..เปล่าสักหน่อย ” มือน้อยทุบอกแกร่งคนตรงหน้าเบาๆ ก่อนจะซุกตัวลงในอ้อมกอดให้ใกล้ขึ้น
“ ฉันรักนายน่ะ เทมโป้ ” ควอนจียงเอ๋ยขึ้นเบาๆ ในอ้อมกอดของเทมโป้
“ ฉันก็รักนาย จียง ”
…………
…ขอให้อยู่ด้วยกันแบบนี้ ตลอดไป….
…ขอให้รักกันแบบนี้ตลอดไป…
…แบบนี้ตลอดไป….
~
~
~
~
~
~
“เฮ้ย ไอ้จี ไมเดินเป็นเป็ดงั้นว่ะ”
ยองเบที่นั่งดูทีวีอยู่เอ๋ยถามจียงที่กำลังเดินเข้าห้องไปในห้องน้ำ ด้วยท่าทางแปลกๆ
“ อย่ายุ่งกับชั้นน่า ”
ยองเบหัวเราะ หึหึ ในลำคอ สงสัยเมื่อคืนคงจะรุนแรงสิท่า ทำอิท่าไหนกันว่ะ ถึงได้เดินเข้าห้องน้ำแบบนั้น
ยองเบมองตามจียงเข้าห้องน้ำไปด้วยสายตานึกขัน แต่ที่ไม่คาดฝันกว่านั้นน่ะสิ
.
.
.
.
.
“ อ้ากกกกกกกกกกกกกก ไอ้เทมโป้ นายตายแน่ ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ “
…..ซึ่งนั่นคือเสียงใสที่ดังออกมาจากในห้องน้ำนั่นเอง….
จียงเอ้ยย ท่าทางคงจะเจ็บหนักน่าดู ไอ้เพื่อนสาวของผม =____="
END”
_______________________________________________
จบแล้วค่า หวังว่าจะเรียกเลือดกันอยู่บ้างอ่ะเนาะ ไงก้อย่าเพิ่งคิดว่าไรเตอร์หื่นน้า ="= ห้ามมคิด
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณทุกเม้นนะคะ
